Achtergrondinformatie over mijn werk

Tijdens een wandeling door het Scheveningse bos (2009) werd mijn aandacht getrokken door de knoest van een prachtige beukenboom. In de vorm van de knoest zag ik een vrouwengezicht. In mijn fantasie zat er een vrouw verscholen in de boom, een vrouw die eruit wil komen.

Dit thema van “vrouw uit de boom” inspireert me sindsdien tot het maken van vele beelden op canvas, in videowerk en in steen en tot het schrijven van mijn eindexamenscriptie met dezelfde titel (vrouw uit de boom)

Eerste bladzijde van mijn scriptie

Boom wat ben je mooi !

Je lichtgroene wortels steken prachtig af bij de

bruine bladeren om je heen.

Je bent rank met een gladde bast.

Je knoest is mooi gevormd.

Het is de wond, het litteken van mijn geamputeerde tak.

De vorm van de wond doet mij denken aan een

vrouwengezicht.

Ik ben ook een vrouw.

De zwarte lijn om je knoest heen lijkt op een

Sjaal.

Ik ben ook een vrouw en reik naar buiten.

Je takken reiken tot ver in de lucht en je

wortels tot diep in de aarde.

Dat is de reden waarom ik de boom koos als bescherming.

Je kunt je niet verplaatsen, boom.

Ik werd bedreigd, wilde het vege lijf redden, mijn waardevolle eigenschappen, mijn kern beschermen en verbergen. Nu ik volgroeid ben wil ik uit de boom de wereld weer in.

Maar vrouw hoe zie je eruit als je je boom verlaat ?

Walking through the Scheveningen forest the beautiful knot of a beech tree drew my attention.

The shape of the knot gave me the phantasy of looking at a woman’s face.

The face of a woman who wanted to come out of the tree.

Since that moment this theme of “Woman coming out of the tree” inspires me to create many pictures, videoworks and a statue in springstone.

First page of my thesis, a dialogue between the tree and a passenger :

“Tree how beautiful you are !

Your lightgreen coloured roots compare

favourable with the browncoloured leaves

spreaded around you. Slender you are, having a

smooth bark. Your knot is shaped well.

It is the wound, the scar of my

amputated branch.

The shape of your wound makes me think of

a woman’s face.

In fact I am a woman!

The black line around your knot reminds

me of a shawl.

I am a woman stretching outside.

Your branches are stretching far in the

air and your roots are stretching deep into the earth.

That’s the reason I chose the tree for

protection.

You cannot move yourself, tree.

I was threatened, wanted to save the

mortal body, save my valuable properties,

protect and hide the core of my inner self.

Now I am grown I want to leave the tree

and go back into the world again.

But tree how do you look like, leaving the tree ?